G_Lisowska_Limed

Prof. dr hab. n. med. Grażyna Lisowska

Specjalista z zakresu otorynolaryngologii, chirurgii głowy i szyi.

Od ponad 20 lat jest zatrudniona w Śląskim Uniwersytecie Medycznym. Pracuje w Katedrze i Klinice Otorynolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej w Zabrzu.

Prof. Lisowska jest również kierownikiem NZOZ Centrum Medycznego LiMED w Tarnowskich Górach.

Prowadzi zajęcia dydaktyczne ze studentami medycyny, szkoli młodych lekarzy oraz specjalistów. Jest autorem lub współautorem 130 polskich i zagranicznych publikacji naukowych. Jako wykładowca jest zapraszana na dziesiątki konferencji, zjazdów i sympozjów.

Szczególna działalność chirurgiczna Pani profesor skupia się na operacjach endoskopowych zatok, dróg łzowych oraz na operacjach plastycznych powiek – blefaroplastykach.

Prof. Grażyna Lisowska jest cenionym w środowisku lekarzy i pacjentów chirurgiem. Zainteresowania pozazawodowe to przede wszystkim architektura, projektowanie, malarstwo, ogród.

Zabiegi blefaroplastyki są wykonywane przez doświadczonego chirurga, Prof. dr hab. n. med. Grażynę Lisowską, renomowanego specjalistę w dziedzinie otorynolaryngologii oraz chirurgii głowy i szyi.

Blefaroplastyka

Blefaroplastyka, znana również jako plastyka powiek górnych, to zabieg chirurgiczny mający na celu korekcję nadmiaru skóry, tkanki tłuszczowej i mięśni w górnej części powiek. Zabieg ten może poprawić wygląd okolic oczu, odmłodzić spojrzenie a poprawić pole widzenia.

Dlaczego warto wykonać blefaroplastykę powiek górnych?

Istnieje wiele powodów, dla których pacjenci decydują się na blefaroplastykę powiek górnych. Najczęstsze z nich to:

Opadające powieki: Nadmiar skóry na powiekach górnych może powodować ich opadanie, co nadaje twarzy zmęczony i smutny wygląd. Blefaroplastyka może usunąć nadmiar skóry i przywrócić powiekom naturalny kształt.
Pogorszenie pola widzenia: W niektórych przypadkach nadmiar skóry na powiekach górnych może ograniczać pole widzenia. Blefaroplastyka może usunąć nadmiar skóry i poprawić komfort widzenia.

Blefaroplastyka powiek dolnych

    Blefaroplastyka powiek dolnych to zabieg chirurgiczny, który polega na usunięciu przepuklin tłuszczowych oraz wycięciu nadmiaru skóry poniżej linii rzęs, co prowadzi do zwiększenia napięcia skóry i poprawy jej wyglądu.
    Obecnie wśród pacjentów 95% powiek dolnych jest operowanych metodą przezspojówkową.
    Wyróżniamy dwa dostępy przezspojówkowe – zaprzegrodowy i przedprzegrodowy oraz trzeci dostęp przezskórny. Preferowaną techniką operacyjną powiek dolnych jest przezspojówkowa blefaroplastyka dolna z dojścia zaprzegrodowego z redukcją nadmiaru skóry powiek z cięcia zewnętrznego.

    Według opinii wielu uznanych chirurgów plastycznych, blefaroplastyka przezspojówkowa jest rekomendowaną metodą zabiegową ze względu na jej skuteczność i bezpieczeństwo.

    Podsumowanie
    Blefaroplastyka powiek dolnych jest nowoczesnym i skutecznym sposobem na poprawę wyglądu skóry wokół oczu. Dzięki zaawansowanym technikom przezspojówkowym, pacjenci mogą liczyć na minimalne blizny, szybki powrót do zdrowia i satysfakcjonujące rezultaty estetyczne. Wybór odpowiedniej metody zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i konsultacji z doświadczonym chirurgiem plastycznym.


    Dlaczego warto wybrać metodę z dojścia przezspojówkowego wykonaną nożem radiofrekwencyjnym.

    ✔️ Bezpieczeństwo: najmniejsze ryzyko wystąpienia powikłań, jak np. wywinięcie powiek, odsłonięcie twardówki czy widoczne ślady po operacji — które mogą wystąpić przy technice przezskórnej.
    ✔️ Szybsza rekonwalescencja: krótszy czas powrotu do pełnej sprawności.
    ✔️ Mniejsza inwazyjność: nie ulega uszkodzeniu mięsień okrężny, co wpływa na mniejsze krwawienie i tym samym mniejsze zasinienia i obrzęki po zabiegu.
    ✔️ Bezkrwawe pole operacyjne: dzięki technologii noża radiofrekwencyjnego zmniejszamy ryzyko krwawienia, co minimalizuje wystąpienie powikłań poprzez lepszą identyfikację struktur powieki i oczodołu oraz prowadzi do zmniejszenia obrzęku operacyjnego i wybroczyn. W efekcie czas operacji jest skrócony, co przekłada się na szybszy powrót do zdrowia.

    Znieczulenie

    Nasilenie bólu ocenia się prawidłowo wg skali numerycznej – NRS. Skala zawiera 11 stopni nasilenia bólu – od 0 do 10, gdzie 0 oznacza całkowity brak bólu, natomiast 10 najgorszy wyobrażalny ból.
    Podczas zabiegu blefaroplastyki skala bólu NIE POWINNA PRZEKRACZAĆ 1. To bardzo ważne aby Pacjenci byli świadomi tego, że prawidłowo podane znieczulenie gwarantuje praktycznie bezboleśnie przeprowadzony zabieg. Jeżeli w trakcie zabiegu jest odczuwany bólu, to oznacza, że Pacjent nie został prawidłowo przygotowany.

    Przygotowanie do zabiegu

    Bardzo ważna jest premedykacja przed zabiegiem, potocznie tzw. „głupi Jaś”, nigdy nie pomijam tego etapu. Kolejny aspekt to staranne wykonanie znieczulenia nasiękowego operowanej okolicy, czyli w tym przypadku powieki. Aby zminimalizować dyskomfort podczas znieczulania, należy stosować bardzo krótką i cienką igłę oraz technikę „podążania za wkłuciem”. Technika ta polega na tym, że tylko pierwsze wkłucie jest odczuwane, gdyż wszystkie kolejne rozpoczyna się we wcześniej znieczulonej okolicy.
    Kolejna bardzo istotna kwestia dotyczy tego czym znieczulamy. Osobiście jestem zwolennikiem dodawania do preparatu znieczulającego niewielkiej ilości substancji poprawiającej penetrację leku, co wpływa na równomierny rozkład znieczulenia, a tym samym jego skuteczność.
    Podsumowując: premedykacja oraz właściwie podane znieczulenie gwarantują komfortowy i bezbolesny przebieg zabiegu blefaroplastyki!

    PERZED zabiegiem plastyki powiek górnych

    • Na tydzień przed zabiegiem należy odstawić leki rozrzedzające krew
    • Na dwa tyg. przed zabiegiem zalecane zażywanie preparatu uszczelniającego naczynia
    • Należy usunąć sztuczne rzęsy
    • Należy powiadomić lekarza o współistniejących chorobach przewlekłych i zażywanych lekach
    • Jeżeli był stosowany botoks na czoło lub okolice oczu, to muszą upłynąć co najmniej 3 m-ce od podania
    • Należy poinformować lekarza o przebytych wcześniej zabiegach estetycznych w obrębie powiek
    • Na kilka dni przed zabiegiem należy wykonać badanie krwi: morfologia, elektrolity, CRP, ALAT, ASPAT, układ krzepnięcia

    W dniu zabiegu

    • lekkie śniadanie
    • zalecany przyjazd z drugą osobą
    • całkowity brak makijażu
    • brak biżuterii i piercingu w obrębie głowy i szyi
    • zakaz spożywania alkoholu
    • pozytywne nastawienie

    Jak skutecznie zmniejszyć zasinienia, obrzęki i krwiaki pooperacyjne? Skuteczne metody i porady

    Skóra powiek jest jedną z najbardziej delikatnych części ciała, co sprawia, że wszelkie zabiegi w tej okolicy wymagają szczególnej ostrożności i precyzji. Właśnie ze względu na tę delikatność, minimalna traumatyzacja tkanek jest kluczowym elementem podczas przeprowadzania jakichkolwiek procedur.

    Występowanie pozabiegowych krwiaków i zasinień zależy od trzech głównych czynników:

    Czynności układu krzepnięcia – Prawidłowe funkcjonowanie układu krzepnięcia jest niezbędne do minimalizowania ryzyka powstania krwiaków i zasinień po zabiegu. Osoby z zaburzeniami krzepnięcia krwi są bardziej narażone na powikłania, dlatego tak ważne jest dokładne zbadanie pacjenta przed przystąpieniem do procedury.

    Doświadczenie operatora i zastosowana technika operacyjna – Doświadczenie operatora odgrywa ogromną rolę w zapobieganiu powikłaniom. Wykwalifikowany specjalista potrafi zastosować techniki, które zminimalizują ryzyko urazu tkanek, co bezpośrednio wpływa na ograniczenie powstawania krwiaków i zasinień. Precyzyjne techniki operacyjne pozwalają na osiągnięcie najlepszych rezultatów z minimalnym ryzykiem dla pacjenta.

    Indywidualne predyspozycje osobnicze – Każdy pacjent ma unikalne cechy, które mogą wpływać na przebieg i wynik zabiegu. Indywidualne predyspozycje obejmują takie aspekty jak typ skóry, podatność na siniaki oraz reakcje na zabiegi chirurgiczne. Znajomość tych predyspozycji pozwala na lepsze przygotowanie i dostosowanie procedur do potrzeb pacjenta.

    Podsumowując, delikatna skóra powiek wymaga szczególnej troski podczas zabiegów. Minimalizacja traumatyzacji tkanek jest kluczowa dla ograniczenia pozabiegowych krwiaków i zasinień. Doświadczenie operatora, prawidłowa funkcja układu krzepnięcia oraz indywidualne predyspozycje pacjenta są głównymi czynnikami wpływającymi na sukces zabiegu i szybką rekonwalescencję.